De broers Ramon (46) en Sjoerd Bongers (44) zien het wel zitten: een zonnepark op de oude akker van hun vader. Maar bij hun buren in Maashees valt het plan compleet in verkeerde aarde.
Aan de Bredeweg tussen Maashees en Holthees ligt prachtige, heuvelachtige grond. Grond waar, zo vertelt bewoner Wim Linssen, waarschijnlijk in de Romeinse tijd al akkers lagen. Waar het voor het dierenleven, zoals de herten en dassen, goed toeven is. „We wonen hier op een unieke plek. Dat moet je koesteren”, vindt hij.
Voor Linssen is het simpel: daar hoort geen zonnepark bij. Het nieuws dat op een oude akker mogelijk een 15 hectare groot terrein met zonnepanelen komt, gaat er bij hem niet in. „Ik ben niet tegen een zonnepark, maar wel op deze hoogwaardige landbouwgrond. Waarom niet langs de snelweg?”
In de omgeving zijn meer mensen die mening toegedaan. Inmiddels is er in Maashees en het naburige Holthees een tienkoppig ‘kernteam’ opgezet. Lid Mirian Hoeijmakers (56), wiens boomgaard aan het plangebied grenst, stelt dat de bewoners met de rug tegen de muur staan.
„Wat veel mensen pijn doet, is hoe het proces verloopt. We hebben het gevoel voor een voldongen feit te staan, alsof alles al bepaald is.”
Boerenfamilie
Het intiatief van het zonnepark ligt bij de lokale boerenfamilie Bongers. Nadat pa Albert (73) met zijn aardappelbedrijf stopte, zagen zoons Ramon (46) en Sjoerd (44) kansen voor een nieuwe invulling van de akkers.
„Wij zien het als een mooie kans om mee te werken aan de energietransitie”, zegt Sjoerd Bongers. Zeven jaar geleden onderzocht de familie ook al of er op één van hun akkers een zonnepark zou kunnen komen. Ze waren er zo vroeg bij, dat de gemeente er nog geen beleid voor had. Weg zonnepark.
Inmiddels ligt dat beleid er wel. Van de gemeente mag een zonnepark er komen, mits er een afnemer van de energie is. De druk op het stroomnet is immers torenhoog. In Maashees is die afnemer er: veevoederbedrijf Havens. Dat heeft er wel oren naar de goedkopere stroom van het zonnepark.
Goed voor stroomnet
Energie-technisch is het een strak plan, zegt projectontwikkelaar Bart Kooken van energiebedrijf TP Solar. Je ontlast er het stroomnet mee, omdat Havens niet langer aan het gewone energienet hangt. Bovendien levert het een flinke impuls voor de duurzaamheidsdoelen van de gemeente.
Het bedrijf is door de familie Bongers in de arm genomen om het zonnepark op poten te zetten en organiseerde ook een informatieavond in januari, waar de plannen voor het eerst uit de doeken werden gedaan.
Weerstand
Bij deze bijeenkomst had de familie heus niet verwacht dat de buurt stond te springen. Maar van de daadwerkelijke reactie, en het huidig verzet, is de familie geschrokken. „We zijn op behoorlijk wat weerstand gestuit. Veel meer dan we vooraf verwacht hadden”, erkent Sjoerd Bongers.
Dat de frustratie in het hechte Maashees (910 inwoners) aan de oppervlakte komt, wil wat zeggen. Hoeijmakers is de directe buurvrouw van van Bongers. Linssen woont een paar deuren verderop.
De familie Bongers heeft diepe wortels in het dorp. Ze zaten er op school, zitten in vriendengroepen en zijn betrokken bij het verenigingsleven. Binnenkort trekt Sjoerd in het ouderlijk huis. De onderhuidse spanning tussen de kampen is voelbaar. „We zeggen nog wel gedag tegen elkaar, maar het is toch anders”, zegt Linssen.
De familie zit met de felle kritiek in haar maag. „Dit gaat een kant op wat we niet hebben gewild. Voor ons staat het voorop dat dit proces in goede harmonie verloopt”, zegt Ramon Bongers.
Concessies
In tegenstelling tot wat de buurt denkt, is volgens hem nog lang niet in kannen en kruiken. De familie probeert het plan in leven te houden door in gesprek te blijven en open te staan voor concessies. En als de kritiek aanhoudt? „Het is een mooie kans, maar niet ten koste van alles”, aldus Bongers.
De provincie Noord-Brabant en gemeenteraad van Land van Cuijk moeten zich sowieso nog uitspreken over de plannen. Het is volgens hem denkbaar dat het zonnepark daar sneuvelt.
Daar zullen Linssen, Hoeijmakers en de andere klagende buren dan zeker niet rouwig over zijn. Naast alle andere kritiek balen zij er óók van dat ze straks een deel van hun uitzicht verliezen. Linssen: „Als dit doorgaat, leef ik straks op een industrieterrein.”
